Zo. 05 juli 2020

11.00 u : Eucharistieviering

**********************

Zo. 12 juli 2020

11.00 u. : Eucharistieviering

***********************

Zo. 19 juli 2020

11.00 u. : Gebedsviering

**********************

 



Ze zijn met 10 dit jaar, 7 jongens en 3 meisjes.

Een enthousiast groepje jonge mensen die op 3 mei in St. Jozef Coloma hun Plechtige geloofsbelijdenis zouden uitspreken. 

Maar het Coronabeestje besliste hier anders over en deze feestviering kon (zoals ook alle andere vieringen) niet doorgaan. 

Als nieuwe datum werd zondag 6 september voorlopig vastgelegd. 

Duimen maar dat Sedar, Simon,Cas, Toon, Jonathan, Arthur, Merel, Eva, Katharina en Wannes dan kunnen schitteren in hun viering!

 

 

*********************************************************************************************************************************

 

**********************************************************************************************************************

Marleen, Veerle, Manja, Floran en Chris heten jou van harte welkom!

We hebben heel veel duiding gevonden. We geven een kerngedachte mee en wie meer wil lezen, vindt zeker, door het klikken op de linken, "voeding" voor elke dag van deze week.

We wensen jou veel leesplezier en ons gebed is gevuld met moed en hoop voor jou!

 

Gebed: De heer is mijn licht – (Erwin Roosen - naar psalm 27) 

De Heer is mijn licht

en mijn vreugde.

Voor niets of niemand

moet ik nog bang zijn.

 

Wanneer ik eenzaam

of verdrietig ben,

kan ik bij Hem schuilen.

Hij laat mij nooit alleen!

 

Zelfs als alles en iedereen

tegen mij lijkt te zijn,

dan nog mag ik

bij Hem thuiskomen.

 

Hij is mijn burcht!

Wie zou ik zijn zonder Hem?

Voor Hem wil ik juichen,

spelen en zingen.

 

Veertig dagen na Pasen vieren wij Onze-Heer-Hemelvaart. In normale omstandigheden zit onze kerk vol voor de eerste communie. Door het breken van het brood blijven wij tijdens dit feest over de generaties heen Jezus herdenken.

Nu is ons kerkgebouw leeg. Dit betekent echter niet dat de levende niet meer verder leeft in mensen. Met Hemelvaart sluiten wij in de liturgie een periode af van de aardse Jezus. Hemelvaart markeert een begin- en een eindpunt. De kerk van de levende herinnering begint. Dit was ook zo 2000 jaar geleden bij de eerste Christenen. Maar ook vandaag worden wij uitgenodigd door woorden en daden om de herinnering levende te houden.

Een mooi door ons aangepast tekstje uit een liturgieviering van de Dominicanen van Schilde-Bergen (Federatie Kana) illustreert dit:

Christus is ten hemel opgevaren

Maar hij is niet weggevaren

Sta daar niet te kijken naar de hemel

De hemel is hier beneden

Kijk hoor en voel

Hoe Jezus van Nazareth

Verder leeft in mensen

Kijk in de ogen van hartelijke mensen

Die tijd maken voor de medemens

En je zal hem zien

Luister naar de woorden die ze spreken

En je zal Hem horen

Zoek de vreugde en de kracht die ze halen

Uit zijn manier van leven

En je zal zijn aanwezigheid voelen

Kijk, luister en voel en je zal merken

Hij leeft verder

Niet alleen bij God

Maar onder ons

Op zoek naar

Tijdens het laatste avondmaal, net nadat Judas vertrok om hem te verraden,

had Jezus nog een indringend gesprek met zijn vrienden: 

 

Naar Johannes 14: 15-21

Als jullie écht van mij houden,

probeer dan te leven zoals ik.                                            

Doe de dingen waar ik zo veel waarde aan hecht!

Je zal voelen dat je niet alleen staat,

enthousiasme zal je voortdrijven.

Onze energie is niet te stoppen.

 

Maar je zal ook de waarheid zoeken,

en daar zal niet iedereen blij mee zijn.

Laat het niet aan je hart komen,

doe wat gedaan moet worden.

Op die manier blijf ik altijd bij jullie!

 

Pleidooi voor de waarheid…

‘De waarheid zoeken’ trok onze aandacht.

Is het maar een idee dat de waarheid vandaag

minder belangrijk is geworden?

En als ze inderdaad haar waarde verloren heeft, wat zijn dan de gevolgen?

En wat moet er gebeuren om dit terug in orde te maken?

 

Inleiding

Lut, Yolande, Annemie en Patty heten jullie van harte welkom. We hopen dat ieder in ons aanbod iets naar zijn gading vindt. Natuurlijk willen wij ook alle mama’s een fijne moederdag wensen. Echte knuffels en kussen kunnen nog niet, maar we zijn zeker dat jullie ook op andere manieren in de bloemetjes gezet worden. Jullie zijn zulke sterke gidsen!

Misschien ziet onze zoektocht naar geluk er vandaag de dag wat anders uit dan enkele maanden geleden. Toen was voor velen geluk onlosmakelijk verbonden met materiële welstand, luxe, comfort. Nu heroriënteren we, zijn velen op zoek naar een echte houvast, een geloof dat hoop en toekomst biedt, een God misschien.

 

Jezus leert ons in het evangelie dat we niet verder moeten zoeken op dwaalwegen. “Ik ben de weg die gij zoekt, de poort naar geluk, toekomst en rust”, maakt hij ons duidelijk.

Evangelie (Joh. 14, 1-12)

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
Jullie moeten je niet zo laten verontrusten.

Jullie geloven in God; geloof zo ook in Mij!
In het huis van mijn Vader kunnen velen hun verblijf houden.
Zou Ik anders gezegd hebben dat Ik wegga
om voor jullie een plaats gereed te maken?
Ja, Ik moet weggaan en voor jullie een plaats gereedmaken,
maar Ik kom terug, en dan neem Ik jullie bij Me op,
zodat daar waar Ik ben, ook jullie zullen zijn.
En waar Ik heen ga – de weg daarheen is jullie bekend.’
`Maar Heer,’ zei Tomas,
`we weten niet eens waar U heen gaat;
hoe zou de weg ons dan bekend kunnen zijn?’

Jezus antwoordde:
`Ik ben de weg, en de waarheid en het leven.
Alleen door Mij heeft men toegang tot de Vader.
Als jullie Mij hebben leren kennen,
zul je ook mijn Vader leren kennen.
Sterker, nu al kennen jullie Hem en heb je Hem gezien.’

 


 

Hierop zei Filippus:
`Laat ons de Vader zien, Heer, dan zijn we tevreden!’
En Jezus weer:
`Ik ben al zo lang bij jullie, Filippus,
en je hebt Me nog niet leren kennen?
Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.
Hoe kun je dan nog zeggen:
`Laat ons de Vader zien”?
Geloof je niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij?
De woorden die Ik tot jullie spreek,
spreek Ik niet uit Mijzelf:
het zijn daden van de Vader, die in Mij blijft.
Geloof Me toch:
Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij;
of geloof het anders op grond van de daden.
Waarachtig, Ik verzeker jullie:
wie in Mij gelooft, zal de daden die Ik verricht, ook zelf verrichten;
ja nog grotere zal Hij verrichten,
want zelf ga Ik naar de Vader.
KBS Willibrord 1995

Een vleugje muziek

Johan Sebastian Bach componeerde cantate 166 aan het eind van zijn eerste jaar als Thomascantor in Leipzig, voor 7 mei 1724, de vierde zondag na Pasen die 'Zondag Cantate' wordt genoemd.

Opm.: in onze liturgische kalender wordt Pasen als eerste zondag geteld, waardoor wij nu van de 5e zondag na Pasen spreken.

https://www.youtube.com/watch?v=0JSD3ef-nwo

Ich will an den Himmel denken

Ik wil aan de hemel denken

und der Welt mein Herz nicht schenken.

en mijn hart niet aan de wereld schenken.

Denn ich gehe oder stehe,

Want of ik ga of sta

so liegt mir die Frag im Sinn:

steeds zit deze vraag in mijn gedachten:

Mensch, ach Mensch, wo gehst du hin?

Mens, ach mens, waar ga je heen?

https://www.pastoralezorg.be/page/uitgelicht-op-weg-gaan/

Koraalhuis in corona-dagen

Koraalhuis,

plek van ontmoeting

en plek voor mensen in nood…


Zoals vele organisaties is ook het Koraalhuis als inloophuis tijdelijk gesloten sinds 13 maart. Dit betekent echter niet dat mensen voor een gesloten deur blijven staan! Ook in deze onwezenlijke corona-dagen kunnen mensen nog steeds bij ons terecht. Voor brood. Om een douche te nemen. Met een voorschrift voor noodzakelijke medicatie die ze niet kunnen betalen. Voor uitleg bij een brief die men niet verstaat. Voor een gesprek… Dat gebeurt allemaal volgens de richtlijnen: individueel, met de nodige afstand en voorzorgen.

In alle eerlijkheid, in het begin van de quarantaine was het afwachten of er mensen zouden komen. Het is een compleet andere werkwijze: op afspraak, één na één, zonder koffie of thee en de gebruikelijke gezelligheid. Maar het kan niet anders… En de mensen komen, elke week een paar meer… Ze houden zich zonder probleem aan de regels, wachten geduldig hun beurt af, met de nodige afstand. Hoe langer de quarantaine duurt, hoe belangrijker de babbel wordt die bij het brood hoort. De eenzaamheid weegt, het gemis aan vrienden en dierbaren, aan de kleinkinderen wordt alsmaar groter, er is bij sommigen angst en radeloosheid door het volledig wegvallen van het gezinsinkomen… Het zijn zware tijden, voor iedereen, nog het meest voor de mensen die het voordien ook al moeilijk hadden.

Daarom wil ik graag uw hulp vragen. Het Koraalhuis heeft mondmaskers nodig, zodat ook onze kwetsbaarste mensen de nodige bescherming kunnen dragen. Steekt u de handen uit de mouwen en doet u mee aan de nationale naaiactie? Maakt u ook mondmaskers voor het Koraalhuis? Zodra je ze bij ons binnenbrengt, kan ik ze meteen aan onze mensen bezorgen.