IMG_1949-small.jpg


Tot verder bericht zijn er in het kader van de Corona-maatregelen geen vieringen

 

 

 

 

 

 

 



 

Op de laatste zondag van het kerkelijke jaar viert Chiro traditioneel het feest van Christus Koning en stelt het zijn jaarthema voor aan de gemeenschap. Dit jaar is het thema:

OnvoorSPELbaar

Chiro gaat om spel en spelen.  Maar is dat altijd zo ? In heel wat Chirogroepen verschuift spelen wel eens naar de achtergrond tegenover evenementen, weekends, cursussen, vergaderingen en momenteel Corona-regels.
Chiro wordt dit jaar extra uitgedaagd om de focus terug op spelen te leggen, daarbij ook “outside the box” te denken en niet te kiezen voor de traditionele spelletjes en activiteiten. 
Het jaarthema geeft 3 focuspunten:

  • Doe ’n keer zot !
  • Speel eens een onvoorSPELbaar spel
  • Maak gebruik van de fantasie van de leden

Zo wil Chiro iedere zondag tijd maken voor iets verfrissends, iets nieuws, iets onvoorSPELbaars !

 

Een verhaal uit het jaarthema van de Chiro:

Het kan bekend onvoorspelbaar lijken …

Ik heb het altijd heerlijk gevonden om in het bos te wonen.  Het is mijn thuis en ik heb geprobeerd om het schoon en netjes te houden.  Op een mooie zonnige dag, terwijl ik bezig was met de rotzooi op te ruimen die mensen na een picknick hadden achtergelaten, hoorde ik voetstappen.  Toen ik vanachter een boom het bos in gluurde, zag ik een klein meisje het pad af lopen met een mand in haar handen.  Ik vond het meteen verdacht, want ze had zulke vreemde kleren aan: helemaal in het rood en haar hoofd was bedekt.  Het was net alsof ze niet herkend wilde worden.

Nu, ik weet wel dat je mensen niet op hun uiterlijk moet beoordelen, maar ze liep in mijn bos en ik vond dat ik het recht had iets meer van haar te weten te komen.  Dus ik vroeg haar wie ze was, waar ze vandaan kwam, je weet wel, van die dingen.  Eerst zei ze dat ze niet met vreemden wilde praten.  Dat bracht mij nogal van mijn stuk.  Ik?  Een vreemde?  Ik heb verdorie mijn kinderen grootgebracht in dit bos.  Daarna werd ze wat rustiger en vertelde ze dat ze op weg was naar haar oma, omdat die ziek was, en dat er in de mand eten voor oma zat.  Ze leek mij een eerlijk mens, maar ik denk toch ze het zou moeten afleren om zomaar door iemands woonplaats te lopen, met zulke rare kleren aan.
Ik liet haar gaan en ging snel naar het huis van haar oma toe.  Toen ik bij die onaardige oude dame aankwam, vertelde ik haar wat er net was gebeurd en ze was het met mij eens dat haar kleindochter zou moeten leren zich beter te gedragen.  We bedachten het plan dat de oma zich zou verbergen tot ik haar zou roepen.  Ze verstopte zich onder het bed.
Toen het meisje met die rare rode hoed binnenkwam, vroeg ik haar om naar de slaapkamer te komen, waar ik in het bed van oma lag.  Ze kwam opgewonden binnen en maakte meteen een beledigende opmerking over mijn grote oren.  Nu heb ik wel vaker een nare opmerking gekregen dus ik probeerde er het beste van te maken door te zeggen dat ik daar beter mee kon horen.  Wat ik eigenlijk bedoelde, was dat ik haar best aardig vond, maar dat ze beter op haar woorden zou moeten letten.  Maar toen maakte ze weer zo’n opmerking, ditmaal over mijn grote ogen.  Je kunt je misschien wel voorstellen hoe ik zo langzamerhand ging denken over dat kleine meisje dat zich zo aardig voordeed, maar eigenlijk een vals kreng bleek te zijn.  Maar, aardig als ik ben, antwoordde ik haar dat ik met mijn grote ogen beter kon zien.  Haar volgende belediging was echter te veel.  Ik heb mijn hele leven al last van mijn tanden, een gevoelig punt, en dat kleine meisje moest daar zo nodig een opmerking over maken.  Ik weet dat ik mij had moeten beheersen, maar ik ben kwaad uit bed gesprongen en heb gegromd dat ik haar met die tanden beter zou kunnen opeten.
Laten we eerlijk zijn, een wolf zou nooit zo’n klein meisje opeten.  Iedereen weet dat, maar dat stomme kind begon te schreeuwen en rende door het huis.  Ik volgde haar om haar te kalmeren.  Ik had zelfs de kleren van oma uitgetrokken, maar dat leek het alleen maar erger te maken.  Toen vloog plots de voordeur open en een boomlange boswachter kwam naar binnen met een bijl in zijn handen.  Ik keek hem aan en realiseerde mij dat ik diep in de problemen zat.  Ik ben door een open raam gesprongen en maakte dat ik wegkwam.
Ik had gehoopt dat daarmee de ellende voorbij zou zijn, maar dat grootmoeder-mens heeft nooit mijn kant van het verhaal verteld.  Al snel deed het gerucht de ronde dat ik een afschuwelijk, onbetrouwbaar boos beest zou zijn.  Ik weet niet hoe het is afgelopen met dat kleine meisje in dat rare rode pakje, maar ‘hij leefde nog lang en gelukkig’ ging voor mij niet op.

(verhaal gevonden op https://chiro.be/christus-koning-2020)

 

Het evangelie volgens Mattheüs 25, 31-46

Op een dag was Jezus op de Olijfberg.  Daar vertelde Hij aan zijn leerlingen:
“Aan het einde van het leven op aarde, zullen alle mensen voor de koning gebracht worden.  Hij zal ze in twee groepen delen.  Net zoals een herder schapen en bokken verdeelt.  Eén groep plaatst hij aan zijn rechterhand, de andere groep plaatst hij aan zijn linkerhand.  Aan de mensen aan zijn rechterhand zal hij zeggen:
‘Kom in het rijk van mijn Vader, want: toen ik honger had, hebben jullie mij te eten gegeven.  Toen ik dorst had, hebben jullie me te drinken gegeven.
Toen ik een vreemdeling was, hebben jullie me een thuis gegeven.
Toen ik geen kleren had, hebben jullie me er gegeven. 
Toen ik ziek was, hebben jullie me verzorgd. 
Toen ik gevangen was, zijn jullie me komen bezoeken.’
Dan zullen die mensen aan de koning vragen:
‘Heer, wanneer was je hongerig of dorstig ?  En wanneer was je een vreemde of had je geen kleding ?  Wanneer was je ziek of in de gevangenis ?’
Dan zal de koning zeggen:
‘Wat je gedaan hebt voor de minsten, heb je voor mij gedaan.  En wat je niet voor hen hebt gedaan, heb je niet voor mij gedaan.’”

Filosoferen bij de lezingen

Laten we beginnen met iets onvoorSPELbaars …

In plaats van eerst onze gedachten bij het “ondersteboven”- verhaal van Roodkapje en het evangelie te delen, stellen we je de volgende vragen om over na te denken:

Hoe zou het verhaal van de wolf aflopen als één van de andere personages vertelt ?  Grootmoeder?  De boswachter?  De mama van Roodkapje?

Wat liep er eens anders dan je zelf had gedacht ? 
Wanneer was die onvoorspelbaarheid leuker dan verwacht?

Wie zijn voor jou onvoorspelbare helden?  
Wat voor bewonderenswaardigs doen ze?  
Gedragen ze zich als helden?  
Op welke manier wil en/of kan je hun voorbeeld volgen?

In het evangelie vertelt Jezus over het Laatste Oordeel. Of het ook echt zo zal gebeuren aan het einde der tijden, dat weet niemand.  Maar wat we wel weten, is wat we intussen kunnen doen: ons openstellen en inzetten voor anderen, want als we dat doen, stellen we ons ook open voor Jezus, de Christus Koning.

Die inzet voor anderen is ook terug te vinden in de Chiro. Iedere zondag staan leiders en leidsters klaar om vele kinderen en jongeren een keileuke namiddag te bezorgen. 
Op die manier zijn het helden.  Geen helden zoals Superman of de zorgverleners die vechten tegen Corona, maar wel een held voor kinderen, die iedere zondag kunnen opgaan in een spel vol fantasie en verwondering.  
Ook Jezus was zo’n onvoorspelbare held.  Hij wilde geen koning zijn in een groot kasteel met veel rijkdom: hij wilde een koning van mensen zijn en van de minsten nog het eerst.  
Jezus was een aanstekelijke mens: zijn boodschap gaat niet over belonen of straffen op het einde, maar over solidair zijn en je laten raken door anderen in tussentijd.  Deze boodschap was in zijn tijd ongewoon, maar Jezus durfde wel eens meer tegen de regels ingaan en zo mensen aan het denken (en doen) zetten. OnvoorSPELbaar zijn dus …

 Aanstekelijke mensen

Er zijn zo van die mensen: 
mensen die maken dat je je beter voelt, 
al van het moment dat ze binnenkomen, 
dat je hun stem hoort aan de telefoon
of aan het nummer ziet dat zij het zijn.  

Er zijn zo van die mensen:
mensen die je verder laten dromen dan vandaag, 
die durven hopen, die verwachten en daarin besmettelijk zijn.  
Er zijn zo van die mensen.

Aanstekelijke Jezus,
Sinds eeuwen hebben mensen aan elkaar doorverteld wat voor een wondere mens Jezus was.  Sommigen van de eerste enthousiastelingen hebben ook neergeschreven wat Jezus deed en wat Hij voor hen betekende.  Ze hebben Hem ervaren als iemand die helend was, die mensen kon genezen.  Vele gebeurtenissen en verhalen hebben ze opgetekend: hoe Hij mensen durfde uitdagen met vragen als ‘Wie ben je?’, ‘Waarom leef je?’, ‘Waarom leef je niet voluit?’.  Hij hielp mensen opstaan, opnieuw zien en hun leven weer in handen nemen.  Mensen voelden zich bevrijd, konden weer rechtop lopen omdat ze weer vertrouwen kregen in het leven en in zichzelf.  

Hij trok zich niet veel aan van wat gangbaar of gepast was.  
Hoewel sommigen het hem kwalijk namen
dat hij de regels niet respecteerde,
liet hij mensen voorgaan op wetten.

(https://chiro.be/zingeving/aanstekelijke-mensen)

 

Tot slot: de muziekkapel

Luister en geniet: 

https://drive.google.com/file/d/12IoLTOG0DFpj4jQe50mN8YcjS0pHNAQ1/view