Zondag 14 juni 2020

11u00  Eucharistieviering

 



Evangelielezing

Joh 20, 1 & 8-9

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena

vroeg in de morgen - het was nog donker - bij het graf

en zag dat de steen van het graf was weggerold.

 

Toen ging ook de andere leerling

die het eerst bij het graf was aangekomen naar binnen:

hij zag en geloofde. Want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.

 

Jesaja 55, 10-11

Zoals de regen en de sneeuw uit de hemel vallen en daar pas terugkeren wanneer zij de aarde hebben gedrenkt, haar hebben bevrucht, zodat zij groen wordt, wanneer zij het zaad aan de zaaier hebben gegeven en het brood aan de eter, zo zal het ook gaan met het woord dat komt uit mijn mond: het keert niet vruchteloos naar mij terug; het keert pas weer wanneer het mijn wil volbracht heeft en zijn zending heeft vervuld.”

 

Overdenking

Met het woord “deelzaamheid” wordt een grondhouding geschetst. Daarin gaat Jezus ons voor door Zich te keren naar de ander, weg van het ‘zelf’.

God zal ons omvatten, Hij zal ons helder worden in een nieuwe dageraad na de beweging van donker naar licht, van dood naar leven, van graf naar verrijzenis. Onze twijfel en wanhoop maken plaats voor hoop en vetrouwen. De eigenlijke herdenking van de verrijzenis van Jezus begint in het donker.

Vandaag worden wij, christenen en iedereen, uitgedaagd om ‘edoch’-mensen te zijn.

‘Edoch’-mensen hebben het rotsvast geloof dat in elke mens het goede schuilt ook in het aangezicht van misdaad en terreur.

‘Edoch’-mensen blijven elkaar steunen en helpen ook al worden ze door groepen in de samenleving verstoten of uitgesloten.

‘Edoch’-mensen vertrouwen erop dat overvloedig goed doen alle kwaad verwint.

‘Edoch’-mensen behoeden de veerkracht van natuur en leven en dragen er zorg voor

‘Edoch’-mensen koesteren de liefde en geven haar steeds het laatste woord.

 

Dietrich Bonhoeffer

Het is niet aan ons, de dag te bepalen,

maar eens zal hij komen

waarop weer mensen worden geroepen

om het woord God zo uit te spreken

dat het de wereld verandert en vernieuwt.

 

 

Uit ‘onze’ geloofsbelijdenis

Ik geloof dat we geroepen zijn

om over de continenten heen

inzicht, kracht en talent

broederlijk te delen

om onze ene wereld te maken

tot een plek waar leven is

voor al wat leeft.

 

 

 

Tot slot: Verrijzenis en ‘deelzaamheid’ vandaag

Ook in tijden van de corona-crisis en zijn lock-down vertelt de verrijzenis van Jezus ons vandaag dat wat in de wereld gebeurt geen onveranderbaar lot is. Zonder iets af te doen van het pijnlijke, is de mens in al zijn lijden niet aan zichzelf overgeleverd. Als leden van een solidaire samenleving zijn wij elkaars broeder en elkaars hoeder. Samen kunnen we er iets aan veranderen! Natuurlijk kan verandering niet zoaar onmiddellijk en de draagkracht van onze zorg zal steeds beperkt zijn en het zal steeds moeilijk blijven om hen die behoeftig zijn te bereiken. In deze tijden van stilvallen en isolatie is zorg die geeft wat ze nodig heeft aan de vele, van zorg afhankelijke personen erg belangrijk. Door de omstandigheden zijn vele ouderen afgesloten van vertrouwde familiale en sociale contacten. Veel volwassenen en ook kinderen die leven met een beperking ondervinden grote nood, die nu niet kan geledigd worden. Evengoed zijn er ontelbaar veel mensen in derde en vierde wereld die, los van de huidige crisis, zelfs geen aanvaardbaar niveau van welvaart bereiken. En dan betrekken we het nog niet eens op de milieuproblematiek. Voor velen is het meer dan vijf-voor-twaalf. Maar de boodschap vandaag is dat dit niet eeuwig zo moet blijven. Meer belastingen of een grotere vrijgevigheid van wie meer heeft dan nodig is de keuze die nu gemaakt moet worden. Wij hebben het in de voorbije weken ‘deelzaamheid’ genoemd. Heel belangrijk is het besef dat we eigen behoeften en verlangens moeten terugdraaien tot zulk een niveau dat anderen hun ‘welstand en welvaart’ tot een aanvaardbaar peil kunnen verhogen.  Alleen dan kunnen mensen deel hebben aan de opstanding. Verrijzenis voor allen komt zo, al blijft het een toekomstvisioen, vandaag al een stukje dichterbij.

Vandaag of morgen, in de kerk samen of alleen thuis, misschien moeten we er met meer overtuiging en daadkracht en misschien ook subversiviteit voor bidden. 

 

 

 

Draadtekst Vasten 2020

van zand en bron zijn de verhalen

ze zijn van geest en wind

waaien, zaaien nieuwe woorden

waarin je vrede vindt

 

het zand van de woestijn

het zandstraalt je gedachten

een nieuwe bron in hoofd en hart

voor mensen die jou wachten

 

drie hutten op de berg van wit

ze zijn - al is het even -

een beeld, een droom, een stem

om verder van te leven

 

“jij doorbreekt bij deze bron

het smalle denken en de schijn

laat mij dan bij deze bron

als nieuwe bron geboren zijn”

 

bij de muur een blinde man

hij zegt ik ben genezen

het strijken van jouw vingers heb ik

in mijn binnenste gelezen

 

 

zachte woorden bij een graf

hard en kil de tijd

gereikte hand, gedeelde hoop

warmte van tezamenheid

 

hosanna reikt tot in de wolken

mantels op de grond

mensen kort van weten

en “god-red-ons” verstomt

 

water vieren,

licht en vuur

aarde delen,

lucht en leven

berg en bron

woestijn en stad

mensen delen

wel en wee

van wel en wee

en wee en wee

misschien

tot duurzaam helen.

 

van zand en bron is het verhaal

het is van geest en wind

Pasen laait van deelzaamheid

nieuw leven: het begint!

 

Zalig Pasen!

 

Geheel samengebracht, geput en geschreven vanuit de kracht van onze ‘Colomanese’ liturgische werking.

Met bijzondere dank aan Paul en Pieter en warme groet van Frie.

Ook dank aan Jan voor het decor en bloemenmeisjes Griet en Inge voor het bloemstukje.

 

Boodschap van Jan:

Beste mensen,

Het is zover. Corona of geen corona, Pasen is onstuitbaar. Ik mag jullie van harte een zalige hoogdag toewensen.

Straks kan de paaswake vanuit Leliëndaal bekeken worden via  https://www.kerknet.be/organisatie/kerk-mechelen  of:  https://www.onzelievevrouwoverdedijle.be/ 

Morgen, Paasdag, verwijzen we graag naar VRT, één om 11.00 uur voor de eucharistieviering vanuit Parijs. De gelovige commentaar is van pater Philip Debruyne s.J.  Na de viering is er vanuit Rome de pauselijke zegen Urbi et Orbi.

Zoals we vorig weekend een digitaal palmtakje meegaven, vinden jullie nu in de bijlage een digitaal paasbloemstukje, van de “bloemenmeisjes” van Coloma.  Het ontwerp was bedoeld voor het altaar in de kerk.  Nu hebben ze het thuis gemaakt en komt het via deze weg jullie huis binnen.

Ook heb ik er een paaspreek bijgevoegd, een licht aangepaste versie van de homilie van vorig jaar. (zie verder)

Beste wensen!

Jan Arnalsteen

 

 

Paaspreek van Jan 

En als het Pasen is, zijn we daar met verhaal over het lege graf.

Hoe komt dat binnen bij mensen, bij christenen van de eenentwintigste eeuw? Als er enig scepticisme bestaat, dan zijn we in goed gezelschap. De apostelen vonden het “onzin en kletspraat” wat de vrouwen kwamen vertellen. “Fake news”, zou Donald Trump twitteren.  En ze bleven zitten waar ze zaten, de mannelijke apostelen. Alleen Petrus komt overeind, als eerste weeral. Hij staat op en hij zet zich in beweging. Tenminste al dat. Opstaan en in beweging komen. Noodzakelijk om in Paasmodus te geraken. Maar als hij poolshoogte neemt bij het lege graf, is er geen explosie van geloof bij hem. Hij is verbaasd, dat wel, verwonderd. Evengoed als de vrouwen wist ook hij niet wat hij er moest van denken. Daar stopt het evangeliefragment vandaag. Het stopt bij onze eigen twijfel, bij onze eigen scepsis. Het stopt bij het lege graf …

 

Er was eens een jongetje van een jaar of zes. Op een woensdag na de middag was hij met zijn mama meegegaan naar het kerkhof. Iemand van de familie was een paar maanden ervoor gestorven. En terwijl mama de grafsteen een beetje fatsoeneert, de bloemen schikt, loopt die jongen op de paadjes tussen de zerken. Tussen die rustplaatsen ziet hij plots een diepe kuil – ’s anderendaags zou er iemand “ter aarde worden besteld” zoals dat heet. Maar dat wist die jongen niet. Gebiologeerd kijkt hij over de rand in de diepe put. In de lege put. Hij begrijpt het niet. En dan ziet hij op het wegeltje een oude meneer komen aanschuifelen,  gebogen rug, stok in de hand. De jongen kijkt naar die oude meneer, hij kijkt naar de lege put, en dan terug naar de oude meneer. Hij zegt: “Tof hé, opa, dat u er even uit mocht!”

Voor kinderen zijn leven en dood inwisselbaar. Als we vroeger cowboy en Indiaan speelden, en we schoten elkaar dood – pif poef paf en gij zijt af! – dan moesten we tot tien tellen; zolang waren we dood. Effectief en heel zeker dood. Maar direct daarna springlevend.  Op onze dagen zijn er de gamers, degenen die zich onledig houden met computerspelletjes: hoeveel keren zijn zij dood en hoeveel keren worden ze terug levend. Geen probleem.

Het verhaal over het lege graf is geen kinderverhaal.  Het verhaal over het lege graf is geen kinderspel.  Het is ook geen bittere ernst. Het is vreugdevolle ernst. Het is blijde boodschap. Verkondiging. Als het Pasen is, dan schreeuwt het evangelie op alle mogelijke manieren uit: “Hij, Jezus, is niet in de dood gebleven. Hij is opgestaan. Hij leeft!” Op alle mogelijke en onmogelijke manieren. De vraag die de twee wezens in hun stralende gewaden aan de vrouwen stellen, die vraag wordt vandaag aan ons gesteld: “Waarom zoekt gij de levende bij de doden? Jezus is niet hier”. Oftewel: genoeg geprakkezeerd; kssj … weg van hier, weg van dat graf. Andere evangelisten zeggen: “Hij is niet hier, Hij gaat u voor naar Galilea. Daar zult ge Hem zien”. “Hij gaat u voor van Galilea tot in Mechelen. Daar zult ge Hem zien; daar zult ge Hem opnieuw mogen ontmoeten. Op een heel nieuwe manier zult ge merken dat Hij is opgestaan. Hij leeft en Hij leeft in de mensen die met vallen en opstaan tot geloof komen. Van verbazing over verwondering tot geloof. Vallen en opstaan. Opstanding. Jezus zal te zien zijn, ook in onze gemeenschappen, in de mate dat wijzelf durven opstaan en in beweging komen, Petrus achterna. In de mate dat wijzelf medemensen doen opstaan en opnieuw in beweging brengen. Mensen dichtbij tot overal. Tot in die landen waar Broederlijk Delen ons ook in de voorbije vasten naar toe heeft gevoerd – hoewel, door Corona zijn we niet zo héél ver geraakt. Het “opstaan” en “in beweging komen” zal nog even duren.

 

Ah, zo zit dat.

Interessant.

En daarmee is dan alles opgelost? Daarmee is het Paasmysterie verklaard?

Neen, een mysterie kan niet zomaar opgelost worden, hoeft ook niet opgelost te worden – integendeel. Het blijft bestaan. Degene die wij onze Oorsprong noemen, onze God, degene die Jezus “Vader” noemde, is sterker dan de dood. Zo blijkt.

Misschien moeten we met dat jongetje van zes op Paasochtend toch nog even over de rand van de diepe put kijken. Of met Petrus een blik werpen in het graf. Om te zien hoe leeg het is.

Misschien moeten we zelf maar eens leeg worden van ideeën en voorstellingen, van zoveel gedachten die in ons zijn. Om dan in die leegte aan God de kans te geven aan het licht te komen.

Dat vieren we tijdens de Paaswake: dat God aan het licht komt in Schepping, Uittocht en Bevrijding. dat God bovenal aan het licht komt in Jezus van Nazareth.

Leeg worden. Om dan te ervaren dat ons leven vervuld wordt. Vol wordt van het oude visioen dat wij van onze geloofsvaders en onze geloofsmoeders hebben meegekregen. Ons leven dat vol wordt van de God die zich doorheen de geschiedenis verbindt met zijn mensen. Met ons dus. In goede en in kwade tijden. In deze tijden.

 

Nog een aanvulling:

De paaswensen van pastoor Jan Arnalsteen en 9 mensen uit de Mechelse parochies  zijn te bekijken via: https://youtu.be/HffA-vDmRM4 .

 De orgelmeditatie van Wannes Vanderhoeven voor Pasen is deze keer helemaal niet meditatief ... hij kleurt buiten de lijntjes en brengt een alternatieve versie van het paaslied "De Heer is waarlijk opgestaan": https://youtu.be/zUouKWNSR5g .

De volledige lijst van de orgelmeditaties van Wannes Vanderhoeven vind je hier.

 En Jeroen Keymeulen, dirigent van Vokalis/ Onze-Lieve-Vrouwkoor koos voor de Paaswake/Pasen  een ingetogen “Alleluia” van de Amerikaanse componist Eric Whitacre - Alleluia (With Pictures).

 Voor Paaszondag verwijzen we naar de Eurovisieviering op TV1 vanuit Parijs om 11.00 u. , waarbij Philip Debruyne sJ. commentaar geeft, gevolgd door de zegen uit Rome Urbi et Orbi door Paus Franciscus.   

**************************************************************************************************************************************************************************