Beste allemaal

Op deze feestdag van Pinksteren voelen we ons dit jaar wel heel nauw verbonden met de leerlingen van Jezus. De leerlingen waren bang en hadden zich opgesloten; ze voelden zich in een uitzichtloze situatie.
De meesten onder ons bleven veilig ‘in hun kot’, ook bang voor wat komen zou.
We kunnen nog steeds niet samen vieren in ons kerkgebouw, maar we blijven met elkaar verbonden en zoeken andere manieren om met mekaar in contact te komen.

We zien overal om ons heen creatieve ideeën ontspringen om de zwakken te beschermen. We merken een ongeziene bezieling van zo veel mensen!
De leerlingen van Jezus zouden uit zichzelf allicht niet buiten gekomen zijn! Ze hadden de geestelijke aanwezigheid van Jezus, in de vorm van de heilige Geest, nodig om tot actie over te gaan.
Ook wij proberen stilaan wat muren af te breken en deuren te openen en hopen jullie te kunnen blijven bezielen!

 

 

Heer ontferm u: https://youtu.be/8bWQa_0kmJc

 

Gebed om Gods Geest te vragen.

 

Om de Geest van wijsheid bidden wij;

Dat wij wegen zien en God horen

in een wereld vol dwaasheid.

 

Om de Geest van verstand bidden wij;

Dat wij spreken met verstand van zaken,

en de tekens van de tijd verstaan.

 

Om de Geest van onderscheid bidden wij;

Dat wij leren wat goed is en kwaad,

wat recht is en slecht, voortgang en ondergang.

 

Om de Geest van sterkte bidden wij;

Dat wij het zwakke beschermen

en onze krachten beheren.

 

Om de Geest van kennis bidden wij;

Dat wij onze beperkingen erkennen

en creativiteit ontplooien.

 

Om de Geest van ontzag bidden wij;

Dat er eerbied is in ons voor de schepping

en respect voor Gods naam.

 

Om de Geest van liefde bidden wij;

Dat het vuur van enthousiasme in ons midden blijft branden,

dat wij mensen van God zullen zijn,

zijn woord als een lamp voor onze voet

en als een licht op ons pad.

 

 

Eerste lezing uit Handelingen 2, 1-11

De tekst ’Bijbel in gewone taal’ (Deze Bijbeltekst komt uit de Bijbel in Gewone Taal, © Nederlands Bijbelgenootschap 2014, p. 1718-1719)

Toen het Joodse Pinksterfeest begon, waren alle gelovigen bij elkaar in een huis. Opeens kwam er uit de hemel een vreemd geluid. Het klonk alsof het hard begon te waaien. Het was overal in huis te horen. Ook zagen de gelovigen iets dat op vuur leek. Dat vuur verdeelde zich in vlammen en op iedereen kwam een vlam neer. Zo kwam de heilige Geest in alle gelovigen. Daardoor begonnen ze te spreken in vreemde talen. De gelovigen spreken vreemde talen Op dat moment waren er in Jeruzalem veel Joden uit alle delen van de wereld. Ze waren gekomen om het Pinksterfeest te vieren. Toen het geluid uit de hemel klonk, kwamen ze er allemaal op af. Ze begrepen er niets van want iedereen hoorde de gelovigen spreken in zijn eigen taal. Iedereen was erg verbaasd en zei: ‘De mensen die daar praten, komen allemaal uit Galilea. Hoe kan het dan dat we ze allemaal horen spreken in onze eigen taal? Wij komen allemaal ergens anders vandaan. Sommigen van ons komen uit landen in het oosten. Anderen komen uit landen in het noorden, het zuiden of het westen. Sommigen komen uit de grote stad Rome zelf. Weer anderen komen van het eiland Kreta of uit de woestijn van Arabië. Er zijn hier Joden uit alle delen van de wereld. Er zijn ook mensen die uit andere volken komen en Joods geworden zijn. En toch horen we allemaal onze eigen taal! We horen dat er verteld wordt over de geweldige dingen die God doet.’

 

 

Evangelie (Joh. 20, 19-23)

19 Op de avond van de eerste dag van de week

waren de leerlingen bij elkaar.

Hoewel de deur op slot was uit vrees voor de Joden, kwam Jezus.

Ineens stond Hij in hun midden en zei: `Vrede!’

20 Na deze groet toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde.

Vreugde vervulde de leerlingen toen ze de Heer zagen.

21 `Vrede’, zei Jezus nogmaals.

`Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie.’

22 Na deze woorden ademde Hij over hen.

`Ontvang de heilige Geest’, zei Hij.

23 `Als jullie iemand zijn zonden vergeven, dan zijn ze ook vergeven;

als jullie ze niet vergeven, dan blijven ze behouden.’

KBS Willibrord 1995

 

 

Ze zijn met 10 dit jaar, 7 jongens en 3 meisjes.

Een enthousiast groepje jonge mensen die op 3 mei in St. Jozef Coloma hun Plechtige geloofsbelijdenis zouden uitspreken. 

Maar het Coronabeestje besliste hier anders over en deze feestviering kon (zoals ook alle andere vieringen) niet doorgaan. 

Als nieuwe datum werd zondag 6 september voorlopig vastgelegd. 

Duimen maar dat Sedar, Simon,Cas, Toon, Jonathan, Arthur, Merel, Eva, Katharina en Wannes dan kunnen schitteren in hun viering!

 

 

*********************************************************************************************************************************

 

**********************************************************************************************************************

Marleen, Veerle, Manja, Floran en Chris heten jou van harte welkom!

We hebben heel veel duiding gevonden. We geven een kerngedachte mee en wie meer wil lezen, vindt zeker, door het klikken op de linken, "voeding" voor elke dag van deze week.

We wensen jou veel leesplezier en ons gebed is gevuld met moed en hoop voor jou!

 

Gebed: De heer is mijn licht – (Erwin Roosen - naar psalm 27) 

De Heer is mijn licht

en mijn vreugde.

Voor niets of niemand

moet ik nog bang zijn.

 

Wanneer ik eenzaam

of verdrietig ben,

kan ik bij Hem schuilen.

Hij laat mij nooit alleen!

 

Zelfs als alles en iedereen

tegen mij lijkt te zijn,

dan nog mag ik

bij Hem thuiskomen.

 

Hij is mijn burcht!

Wie zou ik zijn zonder Hem?

Voor Hem wil ik juichen,

spelen en zingen.

 

Veertig dagen na Pasen vieren wij Onze-Heer-Hemelvaart. In normale omstandigheden zit onze kerk vol voor de eerste communie. Door het breken van het brood blijven wij tijdens dit feest over de generaties heen Jezus herdenken.

Nu is ons kerkgebouw leeg. Dit betekent echter niet dat de levende niet meer verder leeft in mensen. Met Hemelvaart sluiten wij in de liturgie een periode af van de aardse Jezus. Hemelvaart markeert een begin- en een eindpunt. De kerk van de levende herinnering begint. Dit was ook zo 2000 jaar geleden bij de eerste Christenen. Maar ook vandaag worden wij uitgenodigd door woorden en daden om de herinnering levende te houden.

Een mooi door ons aangepast tekstje uit een liturgieviering van de Dominicanen van Schilde-Bergen (Federatie Kana) illustreert dit:

Christus is ten hemel opgevaren

Maar hij is niet weggevaren

Sta daar niet te kijken naar de hemel

De hemel is hier beneden

Kijk hoor en voel

Hoe Jezus van Nazareth

Verder leeft in mensen

Kijk in de ogen van hartelijke mensen

Die tijd maken voor de medemens

En je zal hem zien

Luister naar de woorden die ze spreken

En je zal Hem horen

Zoek de vreugde en de kracht die ze halen

Uit zijn manier van leven

En je zal zijn aanwezigheid voelen

Kijk, luister en voel en je zal merken

Hij leeft verder

Niet alleen bij God

Maar onder ons

Op zoek naar

Tijdens het laatste avondmaal, net nadat Judas vertrok om hem te verraden,

had Jezus nog een indringend gesprek met zijn vrienden: 

 

Naar Johannes 14: 15-21

Als jullie écht van mij houden,

probeer dan te leven zoals ik.                                            

Doe de dingen waar ik zo veel waarde aan hecht!

Je zal voelen dat je niet alleen staat,

enthousiasme zal je voortdrijven.

Onze energie is niet te stoppen.

 

Maar je zal ook de waarheid zoeken,

en daar zal niet iedereen blij mee zijn.

Laat het niet aan je hart komen,

doe wat gedaan moet worden.

Op die manier blijf ik altijd bij jullie!

 

Pleidooi voor de waarheid…

‘De waarheid zoeken’ trok onze aandacht.

Is het maar een idee dat de waarheid vandaag

minder belangrijk is geworden?

En als ze inderdaad haar waarde verloren heeft, wat zijn dan de gevolgen?

En wat moet er gebeuren om dit terug in orde te maken?

 

Inleiding

Lut, Yolande, Annemie en Patty heten jullie van harte welkom. We hopen dat ieder in ons aanbod iets naar zijn gading vindt. Natuurlijk willen wij ook alle mama’s een fijne moederdag wensen. Echte knuffels en kussen kunnen nog niet, maar we zijn zeker dat jullie ook op andere manieren in de bloemetjes gezet worden. Jullie zijn zulke sterke gidsen!

Misschien ziet onze zoektocht naar geluk er vandaag de dag wat anders uit dan enkele maanden geleden. Toen was voor velen geluk onlosmakelijk verbonden met materiële welstand, luxe, comfort. Nu heroriënteren we, zijn velen op zoek naar een echte houvast, een geloof dat hoop en toekomst biedt, een God misschien.

 

Jezus leert ons in het evangelie dat we niet verder moeten zoeken op dwaalwegen. “Ik ben de weg die gij zoekt, de poort naar geluk, toekomst en rust”, maakt hij ons duidelijk.

Evangelie (Joh. 14, 1-12)

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
Jullie moeten je niet zo laten verontrusten.

Jullie geloven in God; geloof zo ook in Mij!
In het huis van mijn Vader kunnen velen hun verblijf houden.
Zou Ik anders gezegd hebben dat Ik wegga
om voor jullie een plaats gereed te maken?
Ja, Ik moet weggaan en voor jullie een plaats gereedmaken,
maar Ik kom terug, en dan neem Ik jullie bij Me op,
zodat daar waar Ik ben, ook jullie zullen zijn.
En waar Ik heen ga – de weg daarheen is jullie bekend.’
`Maar Heer,’ zei Tomas,
`we weten niet eens waar U heen gaat;
hoe zou de weg ons dan bekend kunnen zijn?’

Jezus antwoordde:
`Ik ben de weg, en de waarheid en het leven.
Alleen door Mij heeft men toegang tot de Vader.
Als jullie Mij hebben leren kennen,
zul je ook mijn Vader leren kennen.
Sterker, nu al kennen jullie Hem en heb je Hem gezien.’

 


 

Hierop zei Filippus:
`Laat ons de Vader zien, Heer, dan zijn we tevreden!’
En Jezus weer:
`Ik ben al zo lang bij jullie, Filippus,
en je hebt Me nog niet leren kennen?
Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.
Hoe kun je dan nog zeggen:
`Laat ons de Vader zien”?
Geloof je niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij?
De woorden die Ik tot jullie spreek,
spreek Ik niet uit Mijzelf:
het zijn daden van de Vader, die in Mij blijft.
Geloof Me toch:
Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij;
of geloof het anders op grond van de daden.
Waarachtig, Ik verzeker jullie:
wie in Mij gelooft, zal de daden die Ik verricht, ook zelf verrichten;
ja nog grotere zal Hij verrichten,
want zelf ga Ik naar de Vader.
KBS Willibrord 1995

Een vleugje muziek

Johan Sebastian Bach componeerde cantate 166 aan het eind van zijn eerste jaar als Thomascantor in Leipzig, voor 7 mei 1724, de vierde zondag na Pasen die 'Zondag Cantate' wordt genoemd.

Opm.: in onze liturgische kalender wordt Pasen als eerste zondag geteld, waardoor wij nu van de 5e zondag na Pasen spreken.

https://www.youtube.com/watch?v=0JSD3ef-nwo

Ich will an den Himmel denken

Ik wil aan de hemel denken

und der Welt mein Herz nicht schenken.

en mijn hart niet aan de wereld schenken.

Denn ich gehe oder stehe,

Want of ik ga of sta

so liegt mir die Frag im Sinn:

steeds zit deze vraag in mijn gedachten:

Mensch, ach Mensch, wo gehst du hin?

Mens, ach mens, waar ga je heen?

https://www.pastoralezorg.be/page/uitgelicht-op-weg-gaan/